एकदा लावली की स्वतः कायम वाढणारी झाडे

भारतीय स्वयंपाकघरात असणे आवश्यक असलेले कढीपत्ता हे एक टिकाऊ बारमाही वनस्पती आहे जे एकदा रुजले की वर्षानुवर्षे सुगंधी पाने पुरवू शकते. ते पूर्ण सूर्यप्रकाशात वाढते आणि विशेषतः कोरड्या काळात मध्यम पाणी पिण्याची आवश्यकता असते. स्वयंपाकासाठी तुम्ही नियमितपणे ताजी पाने तोडू शकता आणि वनस्पती नवीन कोंब वाढवत राहील. ते चांगल्या पाण्याच्या कुंडीत किंवा बागेच्या उन्हाळ्याच्या कोपऱ्यात वाढवणे चांगले आहे जिथे ते जास्त हस्तक्षेप न करता फुलू शकते.

पुदिना हा एक जोमदार उत्पादक आहे आणि त्याची देखभाल करणे सर्वात सोपे आहे. एकदा लागवड केल्यानंतर, तो त्याच्या मुळांमधून वेगाने पसरतो आणि प्रत्येक कापणीनंतर लवकर पुनरुज्जीवित होतो. नियमित छाटणीमुळे झुडुपे वाढण्यास प्रोत्साहन मिळते, ज्यामुळे ताज्या पानांचा सतत पुरवठा होतो. तथापि, तुमच्या बागेत तो येऊ नये म्हणून, पुदिना कंटेनरमध्ये लावणे चांगले. फक्त प्राथमिक काळजी आणि अंशतः ते पूर्ण सूर्यप्रकाशासह, पुदिना तुम्हाला त्याचा थंड सुगंध आणि चव महिने देत राहील.

जरी टोमॅटो तांत्रिकदृष्ट्या वार्षिक असले तरी, एका हुशार प्रजनन युक्तीने ते बारमाही बनवता येतात. प्रौढ टोमॅटोच्या रोपापासून निरोगी खोड कापून ते पाण्यात किंवा ओलसर जमिनीत ठेवून, तुम्ही त्या कापणीपासून एक नवीन रोप वाढवू शकता. ही पद्धत तुम्हाला कमीत कमी प्रयत्नात टोमॅटो उत्पादनाचे सतत चक्र राखण्यास अनुमती देते. फक्त खात्री करा की तुमच्या टोमॅटोच्या झाडांना पुरेसा सूर्यप्रकाश आणि अधूनमधून खाद्य मिळेल जेणेकरून ते उत्पादक राहतील.

सामान्य हंगामी पालकापेक्षा वेगळे, मलबार पालक किंवा शाश्वत पालक ही एक जलद वाढणारी द्राक्षांची वनस्पती आहे जी महिने उत्पादन देत राहते. ती उबदार, दमट परिस्थिती पसंत करते आणि उभ्या पद्धतीने वाढवता येते, ज्यामुळे ती बाल्कनी किंवा लहान बागांसाठी आदर्श बनते. तुम्ही त्याची तरुण पाने जितकी जास्त काढता तितकी ती वाढते, ज्यामुळे तुम्हाला वर्षभर पौष्टिक हिरव्या भाज्यांचा सतत पुरवठा होतो. त्याची लवचिकता आणि जलद पुनरुत्पादन यामुळे ती उष्णकटिबंधीय हवामानात लोकप्रिय निवड बनते.

गोड बटाटे हे दुहेरी उद्देशाचे रोप आहेत जे बागायतदारांना पालेभाज्या आणि पिष्टमय कंद दोन्ही देतात. एकदा लागवड केल्यानंतर, वेली वेगाने पसरतात आणि त्यांची पाने आणि जमिनीखालील कंद दोन्ही वारंवार कापता येतात. पाने खाण्यायोग्य असतात आणि पालकाप्रमाणे स्टर-फ्राय आणि करीमध्ये वापरता येतात, तर कंद जमिनीखाली शांतपणे विकसित होतात. कमीत कमी देखभाल आणि पुरेसा सूर्यप्रकाश असल्यास, गोड बटाटे वर्षभर बागेतील मुख्य उत्पादन बनू शकतात.

स्वयंपाकघरातील कचऱ्यापासून पुन्हा वाढण्यास हिरवे कांदे सर्वात सोपे भाज्यांपैकी एक आहेत. दुकानातून विकत घेतलेल्या कांद्याच्या मुळांची पांढऱ्या टोकांना फक्त पाण्यात किंवा मातीत ठेवा. काही दिवसांतच, ताज्या हिरव्या कोंब येऊ लागतात. गरजेनुसार त्या छाटल्या जाऊ शकतात आणि मुळे उत्पादन देत राहतील. खिडकीच्या चौकटीवर किंवा बागेत उगवलेले असोत, हिरवे कांदे विश्वासार्ह, जागा वाचवणारे पीक देतात आणि जवळजवळ कोणत्याही प्रयत्नांची आवश्यकता नसते.

एकदा लागवड झाल्यावर, लेमनग्रास एक मजबूत, गुठळ्या तयार करणारी वनस्पती बनते जी प्रत्येक कापणीनंतर देठ पुन्हा निर्माण करत राहते. तुम्ही प्रौढ देठ तळापासून कापू शकता आणि त्यांच्या जागी नवीन देठ फुटतील. ते उबदार हवामानात आणि नियमित पाणी पिण्याने चांगला निचरा होणाऱ्या जमिनीत वाढते. चहा आणि सूपमध्ये स्वयंपाकासाठी आवडते असण्याव्यतिरिक्त, लेमनग्रास एक नैसर्गिक डास प्रतिबंधक म्हणून देखील कार्य करते, ज्यामुळे ते कोणत्याही बागेत एक कार्यात्मक आणि सुगंधी भर घालते.

ही मुळांची पिके नैसर्गिक गुणक आहेत. जेव्हा तुम्ही आले किंवा हळदीचे काही तुकडे लावता तेव्हा ती हंगामात जमिनीखाली शांतपणे वाढतात. त्यांना सतत लक्ष देण्याची आवश्यकता नसते, ज्यामुळे ते व्यस्त बागायतदारांसाठी किंवा खाद्यपदार्थांची लागवड करणाऱ्यांसाठी परिपूर्ण बनतात. कापणीनंतर, तुम्ही मुळांचा काही भाग जमिनीत सोडू शकता आणि पुढील चक्रात ते स्वतःहून पुन्हा वाढतील. दोन्ही झाडे आंशिक सावली आणि ओलसर, चिकणमाती माती पसंत करतात. त्यांच्या प्रभावी आरोग्य फायद्यांव्यतिरिक्त, या वनस्पतींची पाने सुगंधी आहेत आणि त्यांचा वापर पदार्थ गुंडाळण्यासाठी किंवा चव देण्यासाठी केला जाऊ शकतो.